Misafir kaldığı evi yağmalar mı? Hepimiz misafiriz. Bunu anlamak ne kadar zor olabilir!?

Ada psikolojisini bilir misiniz? Konuya girişte destek olur mu? Sonuçta koskoca evrende bir minicik gezegene sıkışmış durumdayız.

Hemen kontrol edelim, yanlış tanım yapmayalım.

Yazeka:

"Ada psikolojisi", coğrafi olarak bir adada (veya mecazi olarak kapalı bir sosyal/fiziksel alanda) yaşamanın insan zihni üzerindeki etkilerini ifade eder. Sosyal ve bireysel bağlamda coğrafi/izole yaşam, insanlarda belirli ruhsal durumları tetikler.

Temel Özellikleri

Köşeye Sıkışmışlık Hissi: Sınırlı bir coğrafyada yaşamanın getirdiği kaçma veya hapsolma duygusu.

Yalnızlık ve İzolasyon: Dış dünyadan soyutlanma ile gelen içe dönüklük, bazen de toplumsal denetimin artması.

Klostrofobik Ruh Hali: Alan darlığına bağlı olarak bireylerin tahammül sınırlarının azalması.

Sosyal Mikrokozmos: Küçük topluluklarda ilişkilerin yoğun, dedikodunun hızlı ve dışa kapalı bir dinamik izlemesi.

...

Her ne kadar ipuçları olsa da benim varmak istediğim yere kolay yoldan götürmüyor, zorlamayalım. Yine bir başımızayız. Sattın beni Yazeka.

Insan ve doğa ilişkisi belki varolduğumuz günden beri sorunlu. Bunu bazı yazarlar "insan uzaydan geldi, yoksa bu kadar uyumsuz olamaz" şeklinde ifade etmiş. Kimi de "bu insan türünün aklı eğlencede, cennetten bile kovuldu. Ağır kurallar

ile ezelim, belki adam olur" havasında.

Sonuçta sanırım herkes mutabıktır. Uyumsuzuz.

Enerji üretiyoruz, doğa kirleniyor, canlılar yok oluyor.

Gıda üretiyoruz. Binbir çeşit zehir, katkı, kimyasal. Doğa kirleniyor, canlılar yok oluyor.

Temizlik malzemesi, aynı.

Çocuk oyuncaǧı, aynı.

İnşaat malzemesi, aynı.

Madencilik, aynı.

Say say bitmiyor. Yahu derdimiz ne?

Bitmiyor. Kirletmek bir yana çoğumuz doğal nedenler ile ölemiyoruz bile.

Savaşlar, kimyasal atıklar, kanserojen maddeler, trafik kazaları, cinayetler.

Bu cinayet işine bir parantez açalım. Bir sürü tv kanalı 24 saat cinayet filmleri gösteriyor. Meraklısı için katalog gibi. Beğen beğen yöntem seç. Manyak mıyız yahu!

Ben sanırım meramımı anlattım.

Bitirelim. Koca koca yazıyor mezarlık kapısında. Her fani ölümü tadacaktır. Bu kadar birader. Ötesi yok. Yüzyıllardır içine edip duruyoruz. Yorulmadık mı? Hadi bu işi çok seviyoruz.

Madem bir şey bırakmamaya, yok etmeye ant içtik, niye çoğalıyoruz habire? Gelenlere yazık değil mi?

O canımızdan çok sevdiğimiz çocuklarımıza, torunlarımıza.