Ruhumuzu nasıl besleriz? Ruh (can) beslenmeye gereksinim duyar mı?
- Ne alaka, ağzı mı var besleyesin?
- Pırasanın aǧzı mı var? Nasıl besleniyor?
Beslenmek. Niye besleniyoruz? Tatlı tuzlu envai çeşit şeyi ağzımıza tıkıştırınca beslenmiş mi oluyoruz?
Bir dostum yazılarında ne çok soru var abi dedi. Kimse sormayınca üstüme vazife mi aldım acaba.
Bazıları da sıkıcı buluyor olabilir. Zaten artık soru makbul (geçerli) değil. Sorma kardeşim. Itaat et !!!
Tuhaf niye taktım ruhu beslemeye durduk yerde? Çünkü kaybetmiş olabilirim, ortada görünmüyor bir kaç saattir. Ya acıktıysa?
...
Vampirler aynada görünmezmiş. Ruhu olmadığı için mi acaba.
Ya biz? Niye hayatımızı aynada geçiriyoruz (ekran!!!). Kaybettiğimiz ruhumuzu görmeye mi çalışıyoruz. Ben aynaları sevmem. En güzel ayna diğer insanların gözleridir. Onlar asla yalan söylemez. En son ne zaman birinin gözünün taaa içine baktınız?
...
Bu girişten sonra artık mevzuya girebiliriz sanırım. Ruhumuzu bulduysak artık beslememiz gerektiğini kabul etmiş olmalıyız.
Peki nasıl besleyeceğiz ? Kendisine sormayı denesek? Hiç ruhunuz ile konuştunuz mu? Hayır! ise işiniz zor.
- patlıcan musakka sever misin?
- patlıcan sevmem, patatesli olsa!
İşte aynen böyle soracaksın. 3 değişik müzik dinletip hangisini sevdin diyeceksiniz. O bilir.
Gittiǧiniz kafede size sormadan kafanıza soktukları o şey değil. Niye herkes herkesin kulağına bir şeyler sokuşturmaya çalışır? Kolay ve ucuz dünya. Ben buradayım, gel gürültünü sokuştur!!!
Etrafa baktığınızda bir sürü şey görürsünüz, duyarsınız. Kaç tanesi bizim istediğimiz, kaç tanesi bizim istememizi istedikleri şeyler.
Direkt (doğrudan) soralım. Sen ne bilirsin benim ruhumun ne istediğini?
...
Olmadı !
Tamam kızmayın. Şu en arkada sağdan dördüncü arkadaş " sen de hiçbir şey beğenmiyorsun" diyor. İkimiz de haklıyız.
Tamam, şansımı zorlayayım.
Direkt (doğrudan) soralım. Sen bilirmisin ruhunun ne istediğini?
- Sordun mu?
- Evet?
-Neymiş ?
...
...
...
- Patatesli musakka.
Sahne 2.
Yazar /yönetmen gelir, izleyiciye selam verir ve düşer bayılır..