Aynı taşınmaz üzerinden hem belediyelere ödenen emlak vergisi hem de merkezi idareye aktarılan değerli konut vergisi alınması, vergide adalet, artan oranlılık ve gelir paylaşımı tartışmalarını yeniden gündeme taşıyor. 2026 yılı DKV beyannameleri için son tarih 20 Şubat.
Taşınmazlar üzerinden ülkemizde servet vergisi olarak iki vergi alınıyor. Bunlardan biri uzun süredir uygulanan emlak vergisi, diğeri ise son yıllarda getirilen değerli konut vergisi (DKV). İlk bakışta birbirini tamamlar gibi görünen bu iki vergi, aslında aynı servet unsuru üzerinde farklı mantıklarla işleyen ikili bir rejim yaratmış durumda.
2026 yılına ilişkin değerli konut vergisi beyannamelerinin 20 Şubat 2026 tarihine kadar verilmesi ve ilk taksitini 2.3.2026 (normalde 28.02.2026 olan vade resmi tatile rastlaması nedeniyle) tarihine kadar ödemesi gerekir.
Aynı taşınmaz üzerinden hem emlak vergisi hem de DKV’nin alınması, bu vergilerin hukuki dayanağı, mali mantığı ve adalet boyutu bakımından birlikte ele alınmasını önemli kılmaktadır.
EMLAK VERGİSİNİN TEMEL ÖZELLİKLERİ
Emlak vergisi işyerlerine kıyasla meskenlerde daha düşük oran öngörürken, DKV yalnızca mesken nitelikli taşınmazları kapsıyor ve işyerlerini bütünüyle dışarıda bırakıyor. Yani bir taraftan işyerleri için daha yüksek bir emlak vergisi varken, diğer taraftan işyeri niteliğindeki taşınmazları tamamen görmezden gelen bir DKV bulunmaktadır
Emlak vergisi oranları, taşınmazın niteliğine göre farklılık gösterir: Binalarda binde 2, meskenlerde binde 1, arazilerde binde 1, arsalarda binde 3 sabit oran uygulanmaktadır. Binalar yönünde de ayrım yapılmakta; meskenlerde düşük, işyeri ve fabrika nitelikli binalarda ise daha yüksek oran uygulanmaktadır.